← Wszystkie wiersze

Maria Duchnik · Wierszokletka

Niewidzialni

„Śniadanie w biegu”

TEKST

Śniadanie w biegu
Wychodzi
Wraca
Mijają się
Czy jest inaczej
On dom praca późno wraca
Ona to samo co dzień od rana
Ogarnia chałupę dzieci zakupy
Sama

On sam tak samo
Choć razem przecież
Dzień za dniem mija
Niewidzialni w świecie
Przestają rozmawiać
Brakuje uśmiechów

Dotyków gestów
Tych małych rzeczy
Smutni
Samotni
Wśród tylu ludzi
Niech snem to będzie
Chcę się obudzić