TEKST
Pozdrawiam Cię z mojej Ojczyzny
Tej małej, sercu tak bliskiej
Z miejsca na ziemi, gdzie żyć mi przyszło
Tak ze czterdzieści wiosen i cztery.
Tutaj korzenie me wrosły głęboko,
Choć kartki z wielu miejsc w życiu słałam.
To tu mnie niosły nogi z podróży,
Do domu bliskich i tych dalekich,
Do twarzy tak dobrze przecież tu znanych.
Bo każdy zna tu chyba każdego
I choć męczące to czasem bywa
Tęskno mi było nie raz do tego.
Więc dziś pozdrawiam Cię przyjaciółko
I przyjacielu daleko za morzem.
Na drugim krańcu świata nie znajdziesz
Takiej krainy jak Barcja.
Czy może?
Dla mnie tu jest brama do nieba,
I wszystkie drogi tutaj prowadzą.
Szara codzienność wcale nie szara
Barw jej nadają zdarzenia, ludzie…
I ta historia, zabytków parę
Nasze legendy – te Pani Bratek…
Stare kościoły, Lidzbarska Brama
Kamienne baby – głazy prastare
A nawet „kwadrat” kamienny zbyt może…
Pozdrawiam z Barcji,
Krainy zielonej.
Tutaj przyroda tak bliska, moja…
Łyna rzek – perła wśród Warmii i Mazur
I lasy wkoło miasta i pola
To tutaj maków czerwieni się kwieciem
Czerwiec i lipiec, sierpień czasami
Tutaj bałwana zimą ulepię
Zatańczy ze śniegowymi aniołami
Pozdrawiam Was z Barcji,
Mej Małej Ojczyzny.
Gdzie mój początek i pewnie koniec.
Zapraszam w progi gościnne wszystkich,
Tu może odpocząć serce znużone.