← Wszystkie wiersze

Maria Duchnik · Wierszokletka

Jak stara przyjaciółka

„Niech ma starość będzie piękna”

TEKST

Niech ma starość będzie piękna
Zła nikomu nie pamięta
Niech nie sprawiam ja kłopotu
Dzieciom, wnukom, nawet kotu.

Niech ma starość będzie wierną
Tym wspomnieniom, które za nią
Tym miłościom i przyjaźniom
Które w sercu pozostają.

Niechaj spotka mnie znienacka
Da nacieszyć się do diaska.
Każdą chwilą, każdym słowem
Choć mówionym mimochodem
Każdą twarzą ukochaną,
I zapachem kawy rano.

Jak już przyjdzie to w duecie
Do miłości mej też przecież.
Żeby razem, tak we dwójkę
Powędrować choć pod górkę.

Tu coś strzyka, tam coś łamie
Jeśli tak, to w sam raz dla mnie.
Znak, że życie jeszcze we mnie
Coś tam tli się, nie daremnie.

Niech ma starość będzie dobra,
Da mi czas na trochę słońca
Chwile w raju jeszcze liczę.
Każdą cenię wręcz nad życie.
Gdy więc przyjdzie do mnie kiedyś,
Niech tam właśnie mnie odwiedzi.
Siądzie razem ze mną wtedy,
Nie napyta mi już biedy.
Tam marzenia me kreśliłam,
Z dzieciakami się bawiłam.
Tam mą miłość ukochałam.
Gościa tego nie czekałam.

Lecz gdy przyjdzie, niechaj będzie
Jak ta przyjaciółka, z sercem.
Niech utuli mnie na starość.
W moim raju, bez banału.