Podróż z zimowym księżycem
Zimowe światło księżyca · Zalśniło w szklanym obiektywie.
MARIA DUCHNIK · WIERSZOKLETKA
„Być tak w pełni między słowami, wersami, w wierszu...”
Miłość, pamięć, miejsca, ludzie, wiara, codzienność i to, co mieści się pomiędzy jednym słowem a drugim.
Z TOMU
9 wierszy
Zimowe światło księżyca · Zalśniło w szklanym obiektywie.
Nad Lidzbarską Bramą zatrzymał się Księżyc. · Schował się nieśmiało za rąbkiem srebrnej chmury.
Odbity w tysiącach kryształków · Zatrzymany w kadrze Twego 3 go oka...
Lubię gdy księżyc zagląda w me okno · Gdy puszcza oko z wysokiego nieba
Wyjrzał zza chmur smutnym obliczem · Niebieski księżyc w nastroju blue
Panie Księżycu jest Pan za wcześnie! · To jeszcze Słonka pora na niebie!
Nieśmiało, powoli odkrywasz swą twarz · Jak młoda dziewczyna, co szuka szczęścia